Nilgün Yerli

Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Dat was niet de titel van het programma.
Maar zo lag het in 1e instantie bij Margo, die door haar tomtom steeds maar naar Zeist werd gestuurd, in plaats van naar Austerlitz. Gelukkig ontdekte ze een hele vriendelijke man die haar uiteindelijk dirigeerde naar het Beauforthuis, waar ze om 19.45 arriveerde en meteen kon gaan eten.
Overigens hadden de anderen ook wel wat moeite om op de plaats van bestemming aan te komen. Het was daar zo donker!
Het lag ook wel een beetje bij het eten, dat geen tapas bleek te zijn maar een Indisch bordje lekkers. Het viel een beetje duurder uit dan verwacht. En het was niet superveel. Het smaakte wel heel goed.
En het lag ook een beetje bij Ineke die zich door een verkeerd gevallen middagmaaltje wat minder prettig voelde. Dat was jammer voor haar.

Gelukkig zat het erg mee met Nilgün. We hebben goed gelachen allemaal. Ze had eigenlijk 2 rode draden in haar programma: haar positie in ons land als gewortelde allochtoon en haar vaste relatie.
We zaten pontificaal vooraan, dus we vielen wel op. Zodanig dat ze ons kwam opzoeken, maar toen was Annelies al naar huis. Ze wilde wel dat wij naar Istanbul kwamen om daar een groep van de Red Hat Society op te zetten onder de Turkse 50+ers.
We hebben ons met haar op de foto laten zetten, dat was wel een bonus.

En toen wilden we naar huis. Maar we moesten eerst nog veel moeite doen om de autosleutel van Corry te vinden. Een van de meisjes van het buffet kwam met een zaklantaarn helpen zoeken. En net toen iedereen het wilde opgeven, vond uitgerekend zij hem! Wat een geluk. En zo eindigde een avondje uit van 9 Red Hat Ladies helemaal in de plus.

Marjolein

Foto's